"De vlinder telt geen maanden maar momenten, en heeft tijd in overvloed."

Nog even, en dan begint zich een storm te ontwikkelen met als epicentrum, 'mijn' buurt en 'mijn' huis. *slik* Ik heb al een doos volgeladen met boeken om me teweer te stellen tegen de menigte. Zo dadelijk zal ik mijn fiets buiten het risicogebied brengen, zodat ik daarmee nog kan ontsnappen aan de drukte. Ik zal flink wat eten inslaan zodat ik niet naar buiten hoef als dat niet nodig, bovendien zijn de winkels overmorgen dicht geloof ik.

Linkje naar kaart vrijmarktgebied.

Gespannen afwachting, in het steegje waar mijn raam op uit kijkt hoor ik al iemand oefenen op zijn trommel. Dat belooft nog wat. De zon schijnt toch nog aardig. Hopelijk zal dat morgen ook het geval zijn. Ondertussen heb ik twee planken in mijn boekenkast vol staan met relevante literatuur over mijn scriptie, en een mindmap gemaakt met dit programmaatje: FreeMind
Er stond een link naar op de lifehacking subsite van nu.nl, dus de site is een beetje overbelast.

Het gaat een rare week worden :) en het is absurd dat ik juist deze week uitgekozen heb om een substantieel deel van mijn scriptie te schrijven. Maar uitgaande van het principe 'hoe drukker, hoe actiever' ga ik ervan uit dat het wel zal lukken.

Ik lee momenteel trouwens een boek met de titel: 'Hoe te willen wat je hebt - ontdek de magie en grootsheid van een gewoon bestaan'. Het is een fantastisch boek! :) niet alleen zen meesters, oudtestamentische profeten, heiligen en filosofen, maar ook de cognitieve therapeut en schrijver van dit boek Timothy Miller leert je genoegen te nemen met de allerdaagse werkelijkheid, omdat daarin al zoveel moois te ontdekken valt als je afstand neemt van je onvervulbare begeerten.

Nou dat is toch logisch? Maar het is niet zo algemeen geaccepteerd kennelijk. Anders zouden zulke boeken niet geschreven worden, zou de tv niet overlopen van de valsche beloftes van het eindeloos Meer, meer, meer! En dat is tragisch, want dat maakt mensen die een prima leven hebben toch onverzadigbaar ongelukkig. Precies wat mij zo irriteert aan menszijn, dat je, dat iedereen - ook ik - daar toch gevoelig voor is, en daar telkens weer zich van moet afwenden.