koe richting horizon

Vanmiddag maakt ik een schilderij, omdat ik een van mezelf in de lijst die ik kocht op de vrijmarkt wilde. Het papier bobbelde omdat ik teveel water gebruikt had. Ik probeerde het papier uit te rekken, nu zit er een scheur in het schilderij. Toch heb ik het maar ingelijst en opgehangen. Alles beter dan een koe met een kalfje dat een enorme uier heeft. Niet normaal vind ik dat en heel erg storend. Wie bedenkt zoiets?

Gelukkig speelt last.fm múm - Now there's that fear again. Het is rustig vandaag, want ik ben niet naar het bevrijdingsfestival gegaan. Dat is op dit moment echt geen optie. Daarom zou ik blij moeten zijn met mijn verstandige beslissing. Maar dat ben ik nog niet. Misschien straks, als ik in het park foto's ga maken van de natuurruïne, en de geitjes en kippen. Misschien ook niet. Ik zou de moed willen opbrengen om te gaan zwemmen in de rivier. Maar dat doe ik ook niet.

Ik zit hier en luister naar Télépopmusik - Breathe. Het zo goed zijn als ik een flink eind zou gaan fietsen, naar buiten de stad, waar de weilanden zich uitstrekken tot aan het Ijsselmeer, alleen onderbroken door houtwallen en zeilschepen. Gewoon even daar dat moment zoeken dat alles tot stilte komt in mijn geest. En niet mijn nieuwgekochte boek meenemen. Hoe mooi en schrijnend ook geschreven. De wereld is al mooi genoeg van zichzelf. :-)

Ps. ik heb een nieuw weblog aangemaakt, voor foto's.