kantelend karton

Afgelopen weekend eindelijk weer eens naar het noorden geweest, met grote plannen om óók nog te gaan studeren, maar dat is er vanzelfsprekend niet van gekomen. Wel ben ik nog even naar de trekkertrek geweest, dit keer in Niezijl. En een van de trekkers van mijn vader heeft de tweede prijs behaald in zijn klasse! En daarna heb ik nog bij mijn schoonzusje en nichtje gelunchd, 's avonds zag ik een documentaire over Haruki Murakami, en zondagmiddag ben ik naar mijn zus en zwager en nichtjes geweest. Toen ik in de trein terug naar Utrecht zat dacht ik bij Assen dat ik vanaf Zwolle kwam en in de verkeerde trein zat. Na veel moeite - er stond een scootmobiel in de weg - was ik buiten, toen ik bedacht dat ik vanaf Groningen kwam. De trein ging dus wel de goede kant op. Maar helaas kon ik toen niet meer in de coupe zitten en moest in het halletje.

Ik heb dus weer genoeg beleefd. Tegelijk heb ik de indruk dat er zich dingen aan mijn aandacht onttrekken, dat ze bewust net buiten mijn blikveld blijven. Ik vind het echt heel vervelend, dat soort dingen, maar ik moet het maar gewoon laten gaan. Ik krijg er toch geen grip op.

Buiten is iemand met een bossemaaier het steegje aan het zuiveren van onkruid. Iemand anders blaast met een bladblazer de boel aan. En dat terwijl ik toch echt met mijn scriptie bezig ben.

Maar goed ik kan wel even luisteren naar dit: de avonden over Murakami