Het was half negen, regen had de ergste benauwdheid uit de lucht gehaald. Op een station in het midden van nergens, de achterhoek stond ik te wachten op de trein die een half uur later vertrok dan ik verwacht had. Mijn boek had ik in de aanslag, maar een trein uit de richting van Almelo had een aantal mensen aangevoerd. Een daarvan kwam naast mij staan onder het afdak. Hij vroeg of hij mocht roken, en dat stemde ik mee in. Toen bedacht ik me dat ik verkouden was, en vroeg of hij dat buiten het afdak wilde doen. Dat vond hij prima. Hij merkte op dat ik dat wel niet vaak meegemaakt zou hebben, dat er gevraagd werd voor men een sigaret opstak. Ik zei dat ik niet wist wat daar de gewoonte was, omdat ik daar niet zo vaak kwam. We praatten verder over dialect en krakers, omdat ik als student in een monumentaal pand woonde. Hij had niks op met krakers, want hij was rechts. Had ik dat niet al opgemerkt? Ik hield mij van de domme, en zei dat ik niet zo politiek bewust was.
- Ik had onbewust mij voorgenomen om dit keer wél de persoon vóór het image te laten gaan. -
Zijn bomberjack en gemillimeterde hoofd hadden mij wel een bepaalde indruk gegeven. En ik heb het niet eens over het plastic tasje dat gevuld bleek met bierflesjes. Hij bleek zo alert om de huizenmarkt omdat hij nog bij zijn ouders woonde, wat twee uur fietsen van zijn werk was. Ondanks zijn zoektocht naar een geschikt apartement had hij nog niets gevonden. Vaak kwam dat doordat huisdieren dan wel toegestaan waren, maar voor zijn huisdieren werd dan weer een uitzondering gemaakt. Terwijl hij alle benodigde papieren en kennis had die daarvoor nodig was. Hij had namelijk terraria met slangen, degene die hem het meest lief was een boa constrictor die wel vier meter lang zou worden. Elke week voerde hij deze slang twee cavia's, en toen de slang in winterslaap bleek te zijn gegaan, had hij de grootste moeite gedaan om de cavia een goed huis te bezorgen bij zijn nichtje.
Hij haalde nog een biertje uit zijn plastic tas, die hij daarna ontkurkte met zijn kiezen. Vol bewondering vroeg ik of dat geen kwaad kon. Maar dat gold volgens hem alleen als je bang was. Hij had het van z'n 12e tot z'n 22e zonder problemen gedaan, pas daarna raakten ze een beetje beschadigd. Datzelfde biertje bood hij mij aan, maar ik dronk niet, zei ik. Toen de trein kwam zat ik bij hem in de coupe, en hij praatte rustig verder. Het kwam tersprake dat hij wel een kratje op een avond dronk, en onschuldig vroeg ik: "Elke avond?" Eerst reageerde hij serieus dat hij dat alleen in het weekend deed, maar toen kreeg hij door dat het maar een grapje was. Omdat hij daar wel om kon lachen, vroeg ik hoeveel bier hij al op had die middag. Maar daar wilde hij geen antwoord op geven. Wel wilde hij weten of ik het kon horen dat hij al gedronken had. Hoe kan ik daarop antwoorden, als ik geen idee had hoe hij nuchter zich gedroeg? Maar goed, ik zei voorzichtig dat ik het 'een beetje' kon horen, en andere mannen in de coupe lachten smalend. Bij zijn eindstation wenste hij me nog een goede reis.
- Ik had onbewust mij voorgenomen om dit keer wél de persoon vóór het image te laten gaan. -
Zijn bomberjack en gemillimeterde hoofd hadden mij wel een bepaalde indruk gegeven. En ik heb het niet eens over het plastic tasje dat gevuld bleek met bierflesjes. Hij bleek zo alert om de huizenmarkt omdat hij nog bij zijn ouders woonde, wat twee uur fietsen van zijn werk was. Ondanks zijn zoektocht naar een geschikt apartement had hij nog niets gevonden. Vaak kwam dat doordat huisdieren dan wel toegestaan waren, maar voor zijn huisdieren werd dan weer een uitzondering gemaakt. Terwijl hij alle benodigde papieren en kennis had die daarvoor nodig was. Hij had namelijk terraria met slangen, degene die hem het meest lief was een boa constrictor die wel vier meter lang zou worden. Elke week voerde hij deze slang twee cavia's, en toen de slang in winterslaap bleek te zijn gegaan, had hij de grootste moeite gedaan om de cavia een goed huis te bezorgen bij zijn nichtje.
Hij haalde nog een biertje uit zijn plastic tas, die hij daarna ontkurkte met zijn kiezen. Vol bewondering vroeg ik of dat geen kwaad kon. Maar dat gold volgens hem alleen als je bang was. Hij had het van z'n 12e tot z'n 22e zonder problemen gedaan, pas daarna raakten ze een beetje beschadigd. Datzelfde biertje bood hij mij aan, maar ik dronk niet, zei ik. Toen de trein kwam zat ik bij hem in de coupe, en hij praatte rustig verder. Het kwam tersprake dat hij wel een kratje op een avond dronk, en onschuldig vroeg ik: "Elke avond?" Eerst reageerde hij serieus dat hij dat alleen in het weekend deed, maar toen kreeg hij door dat het maar een grapje was. Omdat hij daar wel om kon lachen, vroeg ik hoeveel bier hij al op had die middag. Maar daar wilde hij geen antwoord op geven. Wel wilde hij weten of ik het kon horen dat hij al gedronken had. Hoe kan ik daarop antwoorden, als ik geen idee had hoe hij nuchter zich gedroeg? Maar goed, ik zei voorzichtig dat ik het 'een beetje' kon horen, en andere mannen in de coupe lachten smalend. Bij zijn eindstation wenste hij me nog een goede reis.
0 reacties:
Een reactie plaatsen