Gisteren was het weer raak, tot twee uur 's nacht ben ik wakker gehouden, doordat er iemand nog wilde spelen in de nacht. Helemaal gestressd omdat er vlak voor een een woest gegrom en geblaas geklonken had - wie weet was beest verslonden - lag ik op bed te luisteren naar een teken van leven. Om een uur of elf had ik haar nog gezien, ze zat in het raampje. Maar toen ik haar riep kneep ze er natuurlijk weer tussenuit. Het was ook een beetje mijn eigen fout. Om een uur of zeven had ik haar eten gegeven zonder het keukenraam dicht te doen. Dus toen het eten op was kon ze de hele nacht zonder hapjes. En vanuit het keukenraam ben je als kat zo weer buiten. Het werd ook hoog tijd, want de afgelopen twee dagen had ik haar telkens tegen het avondeten al opgesloten, dat vond ze natuurlijk maar niks. Nu krijgt ze vandaag geen vers voer, maar moet ze het doen met droge brokjes. Ik hoop dat ze het snapt en blij is dat ik haar niet de hele dag binnen houdt. Dat zou ook niet eenvoudig zijn, met de loodgieters die vandaag druk bezig zijn met het dak.
Eén voordeel is, maar dat komt ook van de warmte, dat ik gisternacht een artikel begonnen ben te lezen met een stevig doortimmerde visie op 'postmodern(ist) fiction'. Ook al ben ik er nog niet uit wanneer het postmodern en wanneer postmodernistisch moet zijn, maar dat wordt nog wel duidelijk.
Het is wat met die beesten, ik heb het er maar druk mee.
0 reacties:
Een reactie plaatsen