het residu van mijn dag

John Harrison, is niet alleen een horlogemaker, maar ook de achternaam van een sciencefictionschrijver die het volgende zei over zijn vak:

Language is a scandal because - by an abuse of its own basic assumption, which is that it has some honest marriage with the real - it can make connections like these. Words pass the experienced world back and fort between them as a metaphor of a metaphor, the sign of a sign, until it's worn out. Only then - always too late, always in time - do we realise that meaning is an act, by the performance of which, instant to instant, we repossess our lives.

Nu een poging het in mijn eigen nederlandse woorden te zeggen:

Taal is een aanstoot omdat - door een misbruik van zijn eigen basale aanname, die inhoudt dat het een eerlijke verbintenis heeft met de werkelijkheid - het verbindingen kan maken als deze. Woorden reiken de ervaren wereld over en weer tussen elkaar als een metafoor van een metafoor, het teken van een teken, totdat het versleten is. Alleen dan - altijd te laat, altijd op tijd - realiseren we ons dat betekenis een daad is, door de uitvoering waarvan, moment tot moment, we onze leven terugpakken.