![]() | ![]() |
Binnenkort komt er een nieuwe Tech Noir film uit, die schijnt niet onder te zullen doen voor Blade Runner... Neem mij niet kwalijk zulke lange zinnen uit te braken dat ze bijkans zullen breken als golven in de branding. Het is zo prachtig, de poetische gelaagdheid die automatische vertalingen ons doen ondervinden. Het boek namelijk dat aanleiding was tot deze film Babylon A.D is geschreven door een franstalige science fiction auteur. Deze Dantec heeft zich volop laten inspirerend door Gibson en de sfeertekening in zijn roman Neuromancer. Op een website met een kritische bespreking van zijn werk, die ik automatisch liet vertalen door google, vond ik de volgende zin en ik ben diep onder de indruk. Toch heb ik nog wat aanvullingen:
Het gezicht moe, de twee dagen baard, haar in strijd, en de ogen alert, dit is hoe Dantec wordt vaak afgebeeld in de foto's. De tekens [personages] van Dantec lijken op hun auteur. Toorop, Darquandier, neuromatrice… hebben allemaal een lichte tendens tot paranoia. Maar paranoia positief, dynamisch, waardoor ze door het doolhof van misdaad [geleidt worden]. Ze worden beschouwd als een evangelische missie die hen [over]komt bijna bij toeval. Toorop [bevindt zich] uiteindelijk met een meisje in zijn auto, volledig [midden] in Amsterdam, zonder gevraagd… En toch, het zal dan gestopt [onophoudelijk] voor het opslaan [beschermen] van dit gamine [kind] uit de klauwen van zijn moeder, waarvan de activiteiten een lucratieve koud [rillingen over] in de rug.Deze inleiding is een beetje échevelée, ik weet heel goed, maar ik laat u varen in het hart van de map waar u de tekst [ontdekt] nauwkeuriger en geavanceerder en meer gericht[e] en georganiseerd[e]…
Le visage fatigué, la barbe de deux jours, les cheveux en bataille, et les yeux alertes, voilà comment est souvent représenté Dantec en photo. Les personnages de Dantec ressemblent à leur auteur. Toorop, Darquandier, la neuromatrice… tous ont une légère tendance à la paranoïa. Mais une paranoïa positive, dynamique, qui les fait avancer dans le dédale du crime. Ils sont comme pris d’une mission évangélique qui vient à eux presque par hasard. Toorop se retrouve avec une fillette dans sa voiture, en plein Amsterdam, sans l’avoir demandé… Et pourtant, il n’aura ensuite de cesse de vouloir sauvegarder cette gamine des griffes de sa mère, dont les activités lucratives donnent froid dans le dos.
Cette introduction est un peu échevelée, je m’en rends bien compte mais je vous laisse voguer dans le cœur du dossier où vous découvrirez des textes plus précis et pointus et surtout plus centrés et organisés…
De complete vertaling is HIER te vinden.



0 reacties:
Een reactie plaatsen